Aquí temos información sobre o autor
As novelas negras de autores escandinavos parece que se puxeron de moda en Europa a partir do éxito da triloxía Millenium, do malogrado sueco Stieg Larsson, cuxo primeiro libro publicouse en 2005. Con todo, para esa época o seu compatriota Henning Mankell xa escribira unha ducia de obras, no seu maior parte integrantes da serie protagonizada polo inspector Kurt Wallander.
"A quinta muller", editada en 1996, ten como protagonista a ese policía sagaz con matices de antihéroe, que mentres enfronta os dilemas expostos polos criminais, ten dificultades para relacionarse cos seus afectos (o seu pai, a súa filla adolescente, a súa ex esposa, a súa noiva residente no estranxeiro) e percibe con preocupación certos cambios que van conformándose na sociedade do seu país.
Con admirable minuciosidade, o autor relaciona os asasinatos de tres homes en aparencia pacíficos (afeccionado un á ornitoloxía, outro ás orquídeas e o terceiro á poesía) que en principio non parecen ter vinculación algunha entre si. O inspector Wallander desespérase por atopar o fío condutor entre os tres episodios, convencido de que detrás dos crimes hai unha trama tenebrosa e unha profunda sede de vinganza de alguén que planea as súas accións cunha frialdade e unha precisión sorprendentes. A medida que se indaga no pasado das tres vítimas, empezan a xurdir elementos significativos, aínda que a investigación por momentos parece estancarse, para desesperación de Wallander e os seus colaboradores.
O protagonista, entre tanto, comprende que Suecia está cambiando. Xa na excelente "Asasinos sen rostro", primeira obra da serie (1991) o obxecto dos seus desvelos era unha xenofobia aínda incipiente, á que agora se agregan as manifestacións en favor dunha sorte de xustiza por man propia con que demasiados cidadáns suecos pretenden responder á crecente sensación de inseguridade que os sacode.
A trama policial, do mesmo xeito que nas obras do italiano Andrea Camilleri, serve de vehículo para reflectir os problemas que afectan á comunidade na que se desenvolven os acontecementos. Kurt Wallander é un home común e corrente que trata de facer o seu traballo o mellor posible, o cal esíxelle un compromiso e unha dedicación enormes. A súa vida familiar sofre as consecuencias desa entrega profesional, e aínda que os problemas cotiáns distráeno por momentos (desde a necesidade de cambiar un auto que cada tanto o deixa tirado ata o soño de volver formar un fogar), non cejará no seu empeño por descubrir as claves desas mortes.
[Reseña de Mastrocuervo]
As novelas negras de autores escandinavos parece que se puxeron de moda en Europa a partir do éxito da triloxía Millenium, do malogrado sueco Stieg Larsson, cuxo primeiro libro publicouse en 2005. Con todo, para esa época o seu compatriota Henning Mankell xa escribira unha ducia de obras, no seu maior parte integrantes da serie protagonizada polo inspector Kurt Wallander.
"A quinta muller", editada en 1996, ten como protagonista a ese policía sagaz con matices de antihéroe, que mentres enfronta os dilemas expostos polos criminais, ten dificultades para relacionarse cos seus afectos (o seu pai, a súa filla adolescente, a súa ex esposa, a súa noiva residente no estranxeiro) e percibe con preocupación certos cambios que van conformándose na sociedade do seu país.
Con admirable minuciosidade, o autor relaciona os asasinatos de tres homes en aparencia pacíficos (afeccionado un á ornitoloxía, outro ás orquídeas e o terceiro á poesía) que en principio non parecen ter vinculación algunha entre si. O inspector Wallander desespérase por atopar o fío condutor entre os tres episodios, convencido de que detrás dos crimes hai unha trama tenebrosa e unha profunda sede de vinganza de alguén que planea as súas accións cunha frialdade e unha precisión sorprendentes. A medida que se indaga no pasado das tres vítimas, empezan a xurdir elementos significativos, aínda que a investigación por momentos parece estancarse, para desesperación de Wallander e os seus colaboradores.
O protagonista, entre tanto, comprende que Suecia está cambiando. Xa na excelente "Asasinos sen rostro", primeira obra da serie (1991) o obxecto dos seus desvelos era unha xenofobia aínda incipiente, á que agora se agregan as manifestacións en favor dunha sorte de xustiza por man propia con que demasiados cidadáns suecos pretenden responder á crecente sensación de inseguridade que os sacode.
A trama policial, do mesmo xeito que nas obras do italiano Andrea Camilleri, serve de vehículo para reflectir os problemas que afectan á comunidade na que se desenvolven os acontecementos. Kurt Wallander é un home común e corrente que trata de facer o seu traballo o mellor posible, o cal esíxelle un compromiso e unha dedicación enormes. A súa vida familiar sofre as consecuencias desa entrega profesional, e aínda que os problemas cotiáns distráeno por momentos (desde a necesidade de cambiar un auto que cada tanto o deixa tirado ata o soño de volver formar un fogar), non cejará no seu empeño por descubrir as claves desas mortes.
[Reseña de Mastrocuervo]
0 comentarios:
Publicar un comentario en la entrada