Clubs de Lectura dos CSCs de Santiago

"Brooklyn" de Colm Tóibín

2012-01-18T19:23:00.000+01:00

"Brooklyn" de Colm Tóibín, é o libro que vamos ler ahora:

"Desde a primeira liña nunha historia de Colm Tóibín un está mergullado por completo nunha conciencia. Dá igual que sexa unha novela ou un conto. A inmersión é a mesma; e en ningún momento se escoitan cruxir os mecanismos da construción nin un é distraído pola evidencia do estilo, e menos aínda ve ao autor facéndolle unha chiscadela para felicitarlle pola súa propia agudeza nin xesticulando para que se saiba o listo ou o complexo que é quen escribe, ou ó tanto que está das últimas innovacións narrativas. Colm Tóibín escribe ás veces sobre escritores ou xente de profesións intelectuais e moitas máis veces sobre persoas que se dedican a oficios modestos ou que carecen de familiaridade coas palabras escritas ou coa expresión sofisticada dos sentimentos. Pero sempre a voz que conta, sexa en primeira ou en terceira persoa, é a de alguén que mira aos seres que inventou exactamente desde a altura das súas propias vidas, a unha distancia respectuosa que elimina a condescendencia e sen a cal é posible que non exista gran literatura..."

"Las voces de Colm Tóibín" Antonio Muñoz Molina. Babelia, 5/2/2011

"A praia dos afogados" Domingo Villar

2011-12-29T11:57:00.000+01:00

Domingo Villar naceu en Vigo en 1971. Emigrado a Madrid exerceu como guionista de cine e televisión. Ligado dende neno ó mundo do viño, fai anos que é crítico gastronómico nunha emisora de radio nacional e colaborador habitual en diversas publicacións escritas. Coa súa primeira novela, "Ollos de auga", obtivo o I premio Sintagma, o Premio Brigada 21 e o Premio Frei Martín Sarmiento, e foi finalista en dúas categorías dos "Crime Thriller Awards" do Reino Unido. A súa obra está traducida a varios idiomas.

"Bomarzo" Manuel Mujica Lainez

2011-10-26T17:54:00.007+02:00

A siguiente obra é do escritor arxentino, Manuel Mujica Lainez (Buenos Aires, 1910- Córdoba, 1984). Unha novela tan ben construída que hoxe a imaxe que pervive do protagonista, Pier Francesco Orsini, é a que nos deixou MML por medio desta novela.

Novela histórica ambientada no século XVI, o mundo do Renacemento italiano; con moitos dos acontecementos e personaxes da época plasmados nas súas páxinas.

A páxina da fundación de Manuel Mujica Lainez. "El Paraiso", en Córdoba (Argentina)

Aquí tedes unhas cantas fotos do parque de Bomarzo, en Viterbo, buscadas en "flickr"

"La educación del hombre y la mujer. La dama joven. Memorias de un solterón" Emilia Pardo Bazán

2011-10-19T13:29:00.005+02:00

As primeiras reunións do grupo deste ano están animadas pola polémica de xénero. O libro das costumes dos inuiks deu pé para falar do rol das mulleres nas distintas culturas e épocas históricas. Hai quen defende que o papel de cada un ben bastante condicionado polas características físicas; outras ven na cultura, na sociedade e na educación a raiz das diferenzas.

Para acompañar este debate eleximos un libro de Dona Emilia Pardo Bazán, figura carismática da defensa dos dereitos da muller en España que viveu nun momento histórico en que tocaba revisar profundamente o papel da muller na vida social.

O libro está formado por unha conferencia, e dúas pequenas novelas onde se cuestionan as formas de comportarse das mulleres de clase media da época; propoñendo modelos máis libres.

A súa páxina na Biblioteca Cervantes Virtual

A páxina da Casa-Museo

O día 8 de Novembro, ás 20:00 virá a falarnos da autora a encargada da Casa-Museo: Xulia Santiso.

2011-09-07T19:04:00.000+02:00

Información para participar no Club de lectura de Fontiñas 2011-2012:
- Data de pre-inscrición: Xoves, 15 de Setembro a xoves, 22 de Setembro.
- O formulario podedes descargalo de aquí
- Número de prazas: 20
- O día 23 sae a lista.
- Dende o 23 ó 30 hai que formalizar o pago dos seis euros no banco.
- As reunións van a ser os martes, de 20:00 a 21:00 horas.
- Primeira reunión o día 4 de Outubro. Ás 20:00 horas. Na primeira planta do Centro Sociocultural.

O primeiro libro que vamos a ler é:
"El país de las sombras largas" de hans Ruesch

2011-06-23T19:53:00.021+02:00

Esta é a valoración dos libros que se leeron no club durante estes nove meses, dende Outubro a Xuño. Faltan aínda algunhas persoas por votar, o que deforma un pouco os resultados:

“Matar a un ruiseñor” Harper Lee

“El Gatopardo” G.T. De Lampedusa

“La tía Julia y el escribidor” Mario Vargas Llosa

“Los aires difíciles” Almudena Grandes

“El asesino ciego” Margaret Atwood

“La piedra lunar” Wilkie Collins

“El túnel” Ernesto Sábato

“Novecento” Alessandro Baricco

“Sol de inverno” Rosa Aneiros

“O Castelo branco” Orham Pamuk

Encontrouse mui positivo acompañar a lectura co visionado posteior da adaptación cinematográfica, especialmente nos casos en que a adaptación é de calidade ("Matar a un ruiseñor" ou "El gatopardo", por exemplo)

Aquí van as recomendacións de lectura que facemos para o verán:

"El sari rojo" Javier Moro

"Diario de una buena vecina" Doris Lessing

"1Q84" Haruki Murakami

"Un viejo que leía novelas de amor" Luís Sepúlveda

"El tiempo entre costuras" María Dueñas

"El vencedor esta solo" Paulo Coelho

"La caída de los gigantes" Ken Follet

"Obediencia" Antón Lopo

"La piedra lunar" de Wilkie Collins

2011-05-24T11:26:00.005+02:00

Este folletín detectivesco é un dos últimos libros que vamos ler esta tempada, a proposta de Manuel. Pasa por ser a primeira novela dese estilo e que pon algunhas das bases do que logo serán as novelas do xénero de detectives do tipo de Sherlock Holmes, etc.
Apoiadas polo prestixio que a ciencia empírica tiña no século XIX, estes detectives utilizan con gran mestría o razonamento lóxico para solucionar os casos. Neste caso, o Sarxento Cuff aínda non ten o prestixio social que terán unhas décadas despois estes personaxes novelescos e vese obrigado a facer unha investigación parcial condicionada polos prexuízos da familia que o contrata.
Mestre do suspense, Wilkie Collins mantennos en vilo e vainos desvelando o caso dende distintos puntos de vista ó longo das 500 páxinas da novela. Biografía de Wilkie Collins.

"Sol de inverno" de Rosa Aneiros

2011-03-31T11:14:00.016+02:00

Rosa Aneiros vai estar no CSC As Fontiñas o día 4 de Maio ás 19:00 horas

Dada a súa mocidade, nacida en Meirás-Valdoviño en 1976, pode parecer, en principio, que habería pouco que dicir dela. Pero non é así. A súa precocidade e éxito fan que para apuntar o seu traballo teñamos que alargarnos bastante. Profesionalmente hai que dicir que é xornalista e que traballa no Consello da Cultura Galega en Santiago. Colabora tamén habitualmente tanto en prensa escrita: Diario de Ferrol, Diario de Pontevedra, O Progreso, Galicia Hoxe, Xornal de Galicia ou Casa da gramática; como en prensa radiofónica xa que é colaboradora do programa "Un día por diante" da Radio Galega. Simultaneamente desenvolve unha ampla labor literaria que comezou en 1999 con “Eu de maior quero ser” (Galaxia) na que un grupo de universitarios que comparten piso en Santiago enfróntanse ao seu último ano de carreira e ao consecuente acceso ao mundo laboral, ao adeus dunha época chea de idealismos e proxectos. Seguíronlle novelas como “Corazóns amolecidos en salitre” (2002), “Resistencia” (Xerais: 2003), de gran éxito entre o público xuvenil ao presentar a historia do mozo Dinís nun Portugal convulso pola ditadura de Salazar. Ese mesmo ano sae á luz unha recompilación de artigos literarios baixo o título de “Agardando as lagarteiras”. Ao ano seguinte, 2004, publica dúas obras: “O xardín dá media lúa” e “Veu visitarme ou mar” (Xerais). A continuación sae á imprenta “Ao pé do abismo” (Xerais: 2007). Xunto ás novelas cultiva o relato curto que ve publicado en volumes colectivos como “Relatos” (1999), “Narradoras” (Xerais: 2000), “Relatos gañadores do Pedrón de Ouro 1998-1999-2000” (2001), “Seis ferroláns” (2003), “Alma de beiramar perdida” (2003), “Botella ao mar” (2003), “Narradio” (2003). Para ela foi especialmente produtivo o ano 2009, xa que nel gaña dous premios distintos pero de gran repercusión: Premio Xerais de Novela con “Sol de Inverno” e Premio Fundación Caixa Galicia de Literatura Xuvenil con “Ás de bolboreta”. Pero a súa carreira está ademais, desde moi xoven, chea de premios como o Manuel Lueiro Rei (1996), o Modesto R. Figueiredo (Pedrón de Ouro, 1998), o Manuel Murguía (2001), o Carvalho Calero (2001), o Arcebispo Juan de San Clemente (2003), o da Crítica Losada Diéguez (2005), o Cateón (2006), o Caixanova Francisco Fernández da Rega de 2007 polo artigo xornalístico "A última vaca"...

Presentación e análise do libro “sol de inverno”

[información extraída da páxina do club de lectura do IES Catabois de Ferrol]

Entrevistas para os medios despois de gañar o Xerais

Entrevista en Vieiros sobre o libro que nos ocupa

Entrega de premios Xerais de novela 2009 en youtube

"Los aires difíciles" Almudena Grandes

2011-03-01T18:38:00.007+01:00

"Los aires difíciles" é a quinta novela de Almudena Grandes (Madrid, 1960), e a primeira na que a autora renuncia ao que se convertera nos seus sinais de identidade: a narración en primeira persoa, a protagonista feminina e a situación do relato en Madrid. A súa proposta é unha renovación da novela decimonónica.

O relato avanza mediante o sopesado emprego de narración, descricións e diálogo. A acción comeza " in medias res", nun momento moi avanzado do conflito, e recupera os seus antecedentes remotos e recentes. Fala, en fin, un narrador omnisciente un tanto proclive á retórica. Bótase en falta un maior risco na forma; algunha clase de enfoque creativo, menos apegado ao pasado e máis sensible ao sentir artístico de hoxe. [Santos Sanz Villanueva. El Cultural]

O feito de que o material narrativo sexa alleo ás súas experiencias persoais crea unha maior riqueza no debuxo dos personaxes, unha maior esencialidade expresiva e ao mesmo tempo unha manipulación máis rica dos efectos sentimentais e dramáticos, unha maior sutileza e eficacia nas referencias de carácter político e unha menor provocación ao describir as relacións sexuales. Os efectos dramáticos e melodramáticos, a realidade sórdida, as complexas relacións, as fidelidades e as traizóns van trazando un retrato fortemente pesimista para celebrar, e este é un novo acerto narrativo, non a felicidade senón a fuxida da infelicidade: non hai espazo para a idealización no triunfo final da reconciliación co mundo. [Juan A. Masoliver Ródenas. La Vanguardia]

A súa biografía na wikipedia

Un Dossier sobre Almudena Grandes na editorial Tusquets

"Matar a un ruiseñor" de Harper Lee

2011-02-03T11:35:00.010+01:00

Detrás deste título un pouco ñoño parece que se agocha unha novela interesante.

Os temas que trata o libro e polo que se converteu nun éxito inmediato son: a inxustiza racial nunha cidade do sur de Estados Unidos a mediados do século pasado; a destrución da inocencia (a narradora recorda o sucedido cando ela tiña 10 anos, de ahí o título); os roles de xénero; os prexuízos e a tolerancia; a integridade do avogado.

A autora non escribiu ningunha outra novela e é moi esquiva cos medios.

* Apuntes sobre a súa biografía

* Algo sobre a novela

* Ficha da película en IMDB

* Se queredes ver máis fotos da época como a que ilustra a entrada...

"La tía julia y el escribidor" Mario Vargas Llosa

2011-01-14T13:23:00.020+01:00

En xaneiro e febreiro vamos a ler este libro.

Sobre Vargas Llosa (como decía o outro referíndose ó Mar) "me abstendré de decir cosa alguna", porque está todo dito; e moito mellor do que o poida facer eu aquí.

Enlace á páxina oficial.

"El gatopardo" Giuseppe Tomasi di Lampedusa

2010-10-29T12:13:00.005+02:00

A primeira lectura deste ano vai para un clásico. Situámonos na época da unificación Italiana e metémonos na pel do príncipe de Salina, espectador privilexiado do desmoronamento da súa clase social e o ascenso da burguesía, inculta pero economicamente poderosa. Novela un tanto pesimista pero coa innegable beleza da nostalxia dun mundo que desaparece. Á lectura do libro acompañamos o visionado da película de Visconti, outro que tal baila¡

2010-06-26T12:21:00.011+02:00

Despedímonos hasta Setembro-Outubro e deixamos unhas recomendacións de libros para ler:

"El tiempo entre costuras" de María Dueñas

Superventas da temporada. Historia, intriga, misterio... hoxe en día os "best-sellers" téñeno todo, hasta calidade literaria ;-)

"Un día volveré" de Juan Marsé

Por se acaso falla o escaparate da librería de turno, aquí temos un valor seguro ó que non lle afecta a crise por exceso de consumo na que estamos somerxidos os ricos do mundo. Ademais pódese atopar nunha librería de segunda man a bo prezo.

"Effi Briest" de Theodor Fontane

Unha novela romántica ó estilo de finais do XIX, cando a novela cuestionaba as costumes anquilosadas e os valores morais do momento.

"Memorial del Convento" de José Saramago

Logo do pasamento do escritor recomendamos esta novela das primeiras del. Simpática, con unha linguaxe chispeante, base histórica na construción do convento de Mafra no país veciño e uns personaxes marabillosos.

"El hereje" de Miguel Delibes

Calquera obra da súa ampla produción é recomendable. Poñemos esta...

"Afirma Pereira" Antonio Tabucchi

2010-04-22T12:06:00.009+02:00

En 1994 o escritor italiano Antonio Tabucchi (Vecchiano, 1943) publicou a novela "Afirma Pereira" (Anagrama, 1998), recoñecida como unha das grandes obras literarias do noso tempo. A crítica destacou neste relato(ambientado en 1938, no Portugal da tiranía salazarista) a reflexión sobre a liberdade e as ditaduras, o logrado e carismático protagonista (un vello xornalista obsesionado coa morte) e aspectos técnicos como "a eficacia do estilo, a perfecta arquitectura e esencial economía da exposición"(Mario Vargas Llosa). O libro obtivo varios premios, converteuse en éxito mundial e tivo unha axustada versión fílmica (Roberto Faenza, 1996) protagonizada por un entrañable Marcello Mastroianni pouco antes da súa morte.

Recordemos a trama. Pereira, encargado da sección cultural dun vespertino oficialista, contrata ao mozo Monteiro Rossi como axudante. Rossi e a súa noiva Marta son activistas de esquerda, en campaña contra as ditaduras e o fascismo que ameazaban por entón toda Europa. Indiferente a estes acontecementos, Pereira sente unha especial simpatía pola parella e aos poucos vaise involucrando nas súas actividades, primeiro apoiándoos economicamente e despois ocultando ao mozo (perseguido pola policía) na súa propia casa. Ao final, Pereira denuncia no seu xornal os crimes da ditadura.

Máis que contar esta historia ou facer un retrato de época, Tabucchi enfoca a novela na evolución de Pereira, o seu arrepentimento logo dunha vida de intelectual encerrado na súa torre de marfil. Para plasmar este cambio, mostra detalladamente as ideas e emocións do personaxe, así como a súa rutina diaria, desde a afección ás tortillas e limonadas ata a costume de conversar co retrato da súa defunta esposa. Este material tan persoal e subxectivo chéganos a través dun narrador peculiar, aparentemente un policía ou amanuense xudicial que transcribe o testemuño do protagonista, interrompéndoo reiteradamente coas palabras "Afirma Pereira que...".

Javier Ágreda

"El camino" Miguel Delibes

2010-03-25T18:30:00.007+01:00

Vamos a ler algo de Miguel Delibes. Decidimos escoller "El camino", a obra donde él dixo que atopara o seu estilo narrativo.

A comezos de maio proxectarase dentro do "ciclo de cine clásico español" do centro unha adaptación dun libro del, previsiblemente "Los santos inocentes".

Información exhaustiva sobre Delibes e a súa obra no Centro Virtual Cervantes
Unha entrevista relativamente recente.

"Lo que el día debe a la noche" de Yasmina Khadra

2010-03-04T19:50:00.005+01:00

Nesta ocasión vamos a coñecer a un escritor que reside en Francia dende o 2001. Argelino inmigrante en Francia (antigua metrópoli), ex-militar e intelectual, home con seudónimo feminino, pacifista que trata de explicar a violencia integrista, individualista comprometido co seu país e a súa cultura. Ese é Mohamed Moulessehoul (Argelia, 1955), o escritor que nos ocupa.
Guiados pola privilexiada mirada deste personaxe achegarémonos a realidade dese país e da súa xente.
Máis información aquí

"La quinta mujer" Henning Mankell

2010-01-30T12:29:00.004+01:00

Aquí temos información sobre o autor

As novelas negras de autores escandinavos parece que se puxeron de moda en Europa a partir do éxito da triloxía Millenium, do malogrado sueco Stieg Larsson, cuxo primeiro libro publicouse en 2005. Con todo, para esa época o seu compatriota Henning Mankell xa escribira unha ducia de obras, no seu maior parte integrantes da serie protagonizada polo inspector Kurt Wallander.

"A quinta muller", editada en 1996, ten como protagonista a ese policía sagaz con matices de antihéroe, que mentres enfronta os dilemas expostos polos criminais, ten dificultades para relacionarse cos seus afectos (o seu pai, a súa filla adolescente, a súa ex esposa, a súa noiva residente no estranxeiro) e percibe con preocupación certos cambios que van conformándose na sociedade do seu país.

Con admirable minuciosidade, o autor relaciona os asasinatos de tres homes en aparencia pacíficos (afeccionado un á ornitoloxía, outro ás orquídeas e o terceiro á poesía) que en principio non parecen ter vinculación algunha entre si. O inspector Wallander desespérase por atopar o fío condutor entre os tres episodios, convencido de que detrás dos crimes hai unha trama tenebrosa e unha profunda sede de vinganza de alguén que planea as súas accións cunha frialdade e unha precisión sorprendentes. A medida que se indaga no pasado das tres vítimas, empezan a xurdir elementos significativos, aínda que a investigación por momentos parece estancarse, para desesperación de Wallander e os seus colaboradores.

O protagonista, entre tanto, comprende que Suecia está cambiando. Xa na excelente "Asasinos sen rostro", primeira obra da serie (1991) o obxecto dos seus desvelos era unha xenofobia aínda incipiente, á que agora se agregan as manifestacións en favor dunha sorte de xustiza por man propia con que demasiados cidadáns suecos pretenden responder á crecente sensación de inseguridade que os sacode.

A trama policial, do mesmo xeito que nas obras do italiano Andrea Camilleri, serve de vehículo para reflectir os problemas que afectan á comunidade na que se desenvolven os acontecementos. Kurt Wallander é un home común e corrente que trata de facer o seu traballo o mellor posible, o cal esíxelle un compromiso e unha dedicación enormes. A súa vida familiar sofre as consecuencias desa entrega profesional, e aínda que os problemas cotiáns distráeno por momentos (desde a necesidade de cambiar un auto que cada tanto o deixa tirado ata o soño de volver formar un fogar), non cejará no seu empeño por descubrir as claves desas mortes.

[Reseña de Mastrocuervo]

"Herba moura" de Teresa Moure

2010-01-15T20:52:00.002+01:00

Durante o Nadal e Xaneiro estamos lendo este libro de Teresa Moure.

O día 28 de Xaneiro, ás 19:30, estará con nós no CSC do Ensanche e falaremos con ela.

Muller prolífica, multidisciplinar e accesible, nesta novela de base histórica recrea a imaxe da raiña Cristina de Suecia (1626-1689), de René Descartes (1596-1650) e da relación que mantiveron durante un tempo na corte de Estocolmo.

“Herba Moura” trasládanos, da man dun personaxe contemporáneo chamado Einés Andrade, ao século XVII, onde nos atopamos coa figura dun Descartes humano e fráxil –nunha perspectiva inédita do filósofo– e, sobre todo, coa figura de dúas mulleres: a raíña Christina de Suecia e Hélène Jans, unha entrañable meiga residente en Amsterdam. A través dunha miscelánea de textos (cartas, poemas, recetarios, herbarios) a autora, coma se fose un compendio de estilos literarios e botando man de recursos tan dispares como a epístola, o diario, o ensaio, a poesía, o estilo directo, etc, constrúe unha novela estilisticamente deslumbrante, sen caer nunca no lirismo gratuíto nin no sentimentalismo, chamada a situar á narrativa galega nun novo contexto. “Herba Moura” é un canto ás paixóns: á paixón amorosa, dende logo, mais tamén a outras paixóns deostadas como a do amor polo coñecemento, a da amizade, a da maternidade, a da lectura e a da palabra. Unha novela que deita unha ollada crítica sobre o devir das mulleres na historia, dándolles voz e recuperándoa para elas.

En Herba moura se cruzan las historias de tres mujeres que se negaron a transitar por los caminos trazados, tres mujeres de distinta edad y condición social: la reina Christina de Suecia; Hélène Jans, partera y curandera, y Einés Andrade, licenciada en filosofía y herborista. Las tres comparten muchas cosas pero sobre todo su grafomanía (condición reconocible en otros personajes de Teresa Moure) y su afán por saber, por aprender. Pero la autora las sitúa (y nos sitúa) en la encrucijada de dos concepciones opuestas del conocimiento: una canónica, formal, patrimonial, teórica, racional y masculina; la otra alternativa, informal, anónima, tradicional, empírica, intuitiva y femenina... [sigue aquí]

"Un descanso verdadero" Amos Oz

2009-11-21T11:55:00.004+01:00

"Un descanso verdadeiro, unha obra do escritor Amos Oz, narra o entrecruzamento de dous destinos en aparencia opostos: o de Yonatán Lifschitz, un mozo israelí ansioso de abandonar o kibbutz onde sempre viviu e deixar o seu estéril matrimonio para empezar lonxe unha nova vida, e o de Azarías Gitlin, un estraño e solitario idealista da diáspora que chega co único soño de establecerse nun lugar e que é acollido pola familia de Yonatán. Entre a vida acolledora ou claustrofóbica do kibbutz, e o poder de atracción do descoñecido, transcorre esta novela que nos fala da polaridade dunha liberdade plasmada nunha terra para o home cansado de vagar ou proxectada nunha fuxida para quen se sente atado a ela"

[extraído da contraportada da edición de Siruela]

"Querida Jane, querida Charlotte" Espido Freire

2009-10-29T18:32:00.006+01:00

Este é o próximo libro que vamos ler.
Enfeitizada polas súas obras, as súas paisaxes e os seus imaxinarios desde fai tempo, Espido Freire propúxose desvelar o enigma destas catro mulleres solteiras e pobres, autodidactas, con mala saúde, illadas no campo nun século que non potenciou nin moito menos as súas inquietudes intelectuais, e que morreron antes de cumprir os corenta deixando unha decena de novelas dignas de facerse un oco nos anais da literatura universal. Unhas mulleres que levaron unha vida quizá máis desgraciada que as dos seus personaxes.
"As novelas de Emily e Charlotte Brontë e as de Jane Austen son cruciais e a orixe de tantas e tantas novelas rosas, nunhas derivacións que aínda hoxe están presentes", asegura Espido Freire. "Jane Austen é o gran modelo en canto a construción de novela, e as irmás Brontë son a paixón pola literatura, toda parte bronca, escura e romántica que implica a novela".

"Zalacaín el aventurero" de Pío Baroja

2009-10-01T19:30:00.004+02:00

Retomamos a actividade con este libro de Pío Baroja, publicado en 1909, que recorda os personaxes da picaresca da tradición literaria española. Don Pío está considerado un dos mellores novelistas españois do século pasado.

Aquí temos a nota biográfica

Achegamos un "podcast" (un programiña de radio enlatado) onde se fala tamén de Don Pío cortesía de Manuel.

2009-06-25T11:38:00.010+02:00

Vamos despedíndonos hasta setembro, pois chega o verán e dispersámonos. Deixamos unhas recomendacións de lecturas:

"Firmin" de Sam Savage

Un libro para xente que sinte pasión polos libros. Unha personaxe inolvidable

"El cuento de la criada" Margaret Atwood

Novela de ciencia ficción que reflexiona sobre a muller e unha sociedade posible

"Esperando a Robert Capa" de Susana Fortes

Biografía libre do gran fotógrafo

"Corazón de hielo" Almudena Grandes

A larga sombra da guerra civil nunha gran novela

"Trece badaladas" Suso de Toro

A cidade de Santiago convertida en personaxe dunha novela de intriga

"Ellas Solas" Virginia Nicholson

A elas cambiounas a guerra, pero elas tamén cambiaron a sociedade.

"Aurora Boreal". Asa Larsson

Novela negra escandinava. Ambiente relixioso puritano sofocante e un crime...

"El barón rampante" Italo Calvino

2009-05-09T12:09:00.004+02:00

Vamos a ler este clásico da literatura italiana do século... pasado. Segundo el mesmo comentou a primeira lección que poderíamos sacar do libro é que a desobediencia cobra sentido só cando se convirte nunha disciplina moral máis rigorosa e ardua que aquela contra a que se rebela [...] o único que ó final queda de esencial é a imaxe que el nos propón: a do home que vive nas árbores. É unha alegoría do poeta, da súa maneira de estar no mundo en suspenso? E, máis concretamente, é unha alegoría da "falta de compromiso"? ou ben, polo contrario, do "compromiso"? O racionalismo dezaoitesco vólvese a propor como un ideal actual ou faise burla del á maneira en que Ariosto e Cervantes se mofaban da cabaleiría?...
Todo isto e moito máis na reunión do club de lectura
+ información

"Almas grises" Philippe Claudel

2009-04-17T19:03:00.006+02:00

Decembro de 1917. Nun pequeno pobo do norte de Francia, o corpo sen vida dunha fermosa nena aparece flotando na canle. Á escea do crime acoden, acompañados polo incesante tronar dos canóns e o acre cheiro a pólvora dunha fronte que se desgarra a escasos quilómetros, un policía, un xuíz instrutor e un militar. Neste mundo provinciano, o asasinato de Belle suscita innumerables sospeitas, esperta vellos rancores e sacode unha orde social que se cambalea. Todos os indicios apuntan ao fiscal Destinat, un rico aristócrata xa xubilado, pero o xuíz designará como culpables a dous desertores apresados nas proximidades do lugar do crime. Con todo, a crónica dos feitos, escrita polo policía vinte anos despois do suceso, convida o lector a descubrir unha realidade inesperada. No seu implacable relato, onde a emoción aparece retida polo pudor do narrador, ninguén é inocente, e os culpables, dunha forma ou outra, son tamén vítimas. O gris é o ton dominante, pero non o gris da morte, nin o do duro clima invernal, nin sequera o da covardía, senón o gris en que se desenvolve a condición humana: a ausencia de certezas absolutas, as sombras, os claroscuros, en suma, o peso rotundo da dúbida. (www.quelibroleo.com)
Comentario de José María Guelbenzu
+ información

"Los hombres que no amaban a las mujeres" Stieg Larsson

2009-03-06T19:56:00.006+01:00

¡¡Vamos a ler un superventas¡¡
Nada, que aquí somos todoterreo e vamos a hincarlle o dente a un dos libros máis vendidos dos últimos tempos: o primeiro da triloxía "Millenium" de Stieg Larsson; que ten este significativo título: "Los hombres que no amaban a las mujeres". Seguiremos informando...

"Últimas tardes con Teresa" Juan Marsé

2009-01-29T12:41:00.005+01:00

Este libro é unha proposta de Carmen. Un clásico no amplo sentido da palabra: nel somerxémonos no ambiente da Barcelona dos anos sesenta; na atmósfera opresivo do franquismo e no amor imposible entre Teresa e Manolo. Marsé disecciónanos, con respeto, estas dúas almas que non se senten a gusto no lugar social onde lles tocou medrar.

Aquí temos a referencia na Wikipedia e tamén o enlace á súa páxina oficial

"Xuntos e máis nada" Anna Gavalda

2009-01-15T20:23:00.008+01:00

Durante o mes de Xaneiro atendemos a unha proposta de Felisa e vamos ler este libro.
A obrigada biografía.
Atopamos unha entrevista por aquí.

"La impaciencia del corazón" Stefan Zweig

2008-11-07T19:38:00.006+01:00

O próximo autor que vamos a ler é Stefan Zweig. Carmen, que empezou ahora no grupo, estanos introducindo un pouco neste autor, un dos seus preferidos. As biografías que escribíu sobre personaxes históricas son especialmente recomendables. A súa biografía tamén é un pouco tráxica.

Aquí a temos e un enlace a outra páxina con máis información

"La muerte del Arzobispo" de Willa Cather

2008-10-18T13:25:00.009+02:00

Biografía (extraída da Wikipedia): Cando tiña nove anos o seu pai trasladou á familia a un rancho en Nebraska. Estudou na Universidade de Nebraska, onde tivo unha relación amorosa coa atleta Louise Pound. Ó graduarse no 1895, instalouse en Pittsburg, onde traballou como editora para o xornal The Home Monthly. No 1901 deixou o traballo para dar clases de latín e grego nunha escola secundaria. Deixando o xornalismo e a ensinanza estableceuse en Nueva York coa súa compañeira Edith Lewis e adicouse por completo á literatura.

Unha biografía un pouco máis completa
Esta é a páxina oficial (en inglés)
Aquí hai moitos enlaces

"De parte de la princesa muerta" Kenizé Mourad

2008-09-04T11:34:00.004+02:00

Ola a tod@s:
Vamos a iniciar, en Setembro, un novo "curso" do grupo. A primeira reunión farémola o día 17 pero non podemos pechar completamente a inscrición ata finais de mes. Polo tanto nesta primeira quincena comentaremos o libro que deixamos para o verán:

"De parte de la princesa muerta"
KENIZÉ MOURAD

"Fahrenheit 451" de Ray Bradbury

2008-05-20T13:02:00.002+02:00

Hoxe traemos aquí unhas imaxes do atribulado Montang, protagonista do libro no que estamos neste mes de Maio. Xa tivemos unha reunión sobre "Fahrenheit 451" e sorpréndenos a actualidade da crítica que Ray Bradbury fai no 1953, perfectamente aplicable ó mundo que vivimos. Un mundo no que os libros perden terreo por levar aparellados o "lastre" da reflexión fronte ó poder emotivo e directo das Imaxes, nunha sociedade con presa por consumilo todo, todo, todo. Nós, lectores, solidarizámonos con Montang, e rumiamos libros no país das vacas.

"Brooklyn Follies" de Paul Auster

2008-03-13T20:26:00.014+01:00

Ahora vamos a ler este libro. Xa é o segundo libro do autor que leemos. Fai un tempo disfrutamos de "El palacio de la Luna".

Unha entrevista no diario "El País".
En Flickr temos algunhas fotos do bonito barrio onde vive Paul Auster en Brooklyn, NY.
No Blog do Club de lectura da biblioteca de Pontevedra tamén temos información.

"Un peso en el mundo" José María Guelbenzu

2008-02-19T21:04:00.008+01:00

Ben, iniciamos novo libro e eu non vou estar ás primeiras reunións... polo tanto non vou poder dar unha opinión con coñecemento sobre o libro que estades a ler. Encontrei a páxina que enlazo máis abaixo e que espero que vos sexa de utilidade (polo menos a min foime para ter unha idea da novela); con información en abundancia sobre o autor, obra e anécdotas incluso.
Leendo algo sobre a novela, que non a novela, escollo este fragmento do achegamento que fai nesa páxina a autora:
Aquí está o enlace sobre o autor e a súa obra

"Canta la hierba" de Doris Lessing

2007-11-06T12:18:00.000+01:00

Aquí temos unha nova proposta de lectura. Foi Viducha quen nola recomendou. Parecería obvio que despois de darlle o premio Nóbel decidíramos ler un libro desta autora; pero non é así: Viducha fai moito tempo que lle gusta e aproveitamos que salte nestes momentos a primeiro plano da actualidade para ler unha obra dela, "Canta la hierba" de 1950.

Aquí unha Biografía
Páxina oficial

No que respecta á lectura do libro aquí propoño algunhos temas nos que fixarnos durante a lectura:

Relación de Mary co xénero masculino. ¿qué grado de realismo lle encontrades? A presión social sobre a muller (para que se case, por exemplo). Mary é feliz coa súa vida hasta que escoita a crítica das súas amigas. ¿Era feliz realmente?
A segregación racial. Relación blancos-negros. O punto de vista "inglés" da época sobre o asunto. A comunicación entre os dous mundos que se manifesta hasta nunha lingua específica para comunicarse.
Xustificación dos brancos da súa actitude. Periodo de adaptación das persoas que chegan alí. Aceptación para formar parte da sociedade branca.

"Una habitación con vistas" de Edward Morgan Forster

2007-09-25T10:59:00.000+02:00

A proposta coa que iniciamos esta etapa 2007-2008 decidímola na reunión do 19 de setembro e ven sendo o libro

"Una habitación con vistas"
Edward Morgan Forster (Londres, 1879- Conventry, 1970)

a razón de elixir este libro foi a boa impresión que lle deixou a Isabel a viaxe que fixo a Italia nas vacacións, polo que quería propoñer algo relacionado (como unha desculpa tamén para contarnos a súa aventura). Cristina suxeriu o libro por ser do estilo da novela do XIX inglesa, na tradición de Jane Austen, D. H. Lawrence, etc. Máis información:

Biografía na Wikipedia
Outra Biografía

Sobre a lectura, ese extraño costume

2007-09-15T17:39:00.000+02:00

Leer es una de las pocas formas de la soledad socialmente aceptadas por un mundo que tiende a sospechas de las actividades en singular. Decir “ahora no, estoy leyendo” es un escudo y decir “lo leí en un libro” es una lanza. Así, un libro es un arma de construcción masiva. Leo, luego existo.

Rodrigo Fresán

Cada un coa súa proposta

2007-09-14T18:39:00.000+02:00

Atopei na web unha entrevista que lle fixeron a Rad Bradbury. Non ten desperdicio.
A ver qué opinades.

"La voz dormida" de Dulce Chacón

2007-09-13T20:25:00.002+02:00

Recuperamos a proposta de Lourdes para esta temporada do Club durante o mes de Abril:
Unha novela sobre a voz das mulleres e a Guerra Civil española. Encontrei unha entrevista sobre o libro na revista literaria "Espéculo" nº 22 de 2002-2003
E aquí temos uns datos biográficos sacados da enciclopedia libre

Sobre a inspiración de Ray Bradbury para escribir Fahrenheit 451

2007-09-05T20:43:00.000+02:00

Escoitar a Ray Bradbury falar da súa obra é toda unha invitación á lectura. A miña proposta de lectura para este curso é a súa obra Fahrenheit 451. A adaptación cinematográfica que fixo Truffaut no 1966 pode amosarnos cómo se conxuga a linguaxe cinematográfica e a escritura -cales son as súas limitacións, cales as súas riquezas. Coido que sería interesante a súa visualización, xa que ampliaría a nosa visión sobre o libro e mergullaríanos na tradición de cine francesa dos sesenta que levou o nome de Nouvelle Vague.

Vexamos qué di Bradbury acerca de Fahrenheit 451:

"La sola sospecha de que en el futuro el arte resultará devorado por la ciencia me angustia. Todos los días topamos con personas que desean la destrucción de la sabiduría humanista recogida por los hombres para poder manejar a éstos como máquinas. Hitler, sin ir más lejos. El tema de Fahrenheit 451 surgió de esta obsesión y del descubrimiento de un documento de 1790 que exigía a los bomberos norteamericanos la quema de cualquier libro de influencia británica en las colonias. El firmante de esa orden era nada menos que Benjamín Franklin."

"¿Qué despertó mi inspiración? ¿Fue necesario todo un sistema de raíces de influencia, sí, que me impulsaran a tirarme de cabeza a la máquina de escribir y a salir chorreando de hipérboles, metáforas y símiles sobre fuego, imprentas y papiros?
Por supuesto: Hitler había quemado libros en Alemania en 1934, y sehablaba de los cerilleros y yesqueros de Stalin. Y además, mucho antes, hubo una caza de brujas en Salem en 1680, en la que mi diez veces tatarabuela Mary Bradbury fue condenada pero escapó a la hoguera. Y sobre todo fue mi formación romántica en la mitología romana, griega y egipcia, que empezó cuando yo tenía tres años. Sí, cuando yo tenía tres años, tres, sacaron a Tut de su tumba y lo mostraron en el suplemento semanal de los periódicos envuelto en toda una panoplia de oro, ¡y me pregunté qué sería aquello y se lo pregunté a mis padres! De modo que era inevitable que acabara oyendo o leyendo sobre los tres incendios de la biblioteca de Alejandría; dos accidentales, y el otro intencionado. Tenía nueve años cuando me enteré y me eché a llorar. Porque, como niño extraño, yo ya era habitante de los altos áticos y los sótanos encantados de la biblioteca Carnegie de Waukegan, Illinois."

Premio San Clemente

2007-06-30T10:17:00.000+02:00

Na XIII edición do premio San Clemente elixiron gañador na modalidade de lingua española a novela que leemos de Vicente Molina Foix, "El Abrecartas". Felicitamos a Lourdes por ser a que a propuxo; e intentaremos asistir ó acto da entrega de premios para poder coñecer ó autor.

"El pecado o algo parecido" Francico González Ledesma

2007-06-29T19:39:00.000+02:00

E Cristina propón un libro deste autor, como non encontramos a "Crónica sentimental en rojo", pois vamos ler este outro ("El pecado o algo parecido") que ten ó seu personaxe Méndez como protagonista... polo momento encontrei este enlace con información.

"Un peso en el mundo" de José María Guelbenzu

2007-06-22T20:36:00.000+02:00

Carmen Guitián propón que leamos este libro para o "curso".
Aquí temos unha entrevista que anda pola rede

E máis información dispersa neste outro lado

"Fahrenheit 451" Ray Bradbury

2007-06-22T20:23:00.000+02:00

Noelia proponnos ler este libro. Unha novela de ciencia ficción clásica do autor de "Crónicas marcianas". Ben, aquí temos información sobre él.

"El Abrecartas" Vicente Molina Foix

2007-04-19T18:58:00.000+02:00

Este é o libro que vamos ler en maio por recomendación de Lourdes:
A novela está estruturada en forma de cartas, e vai dende 1929 ata 1999, polo que entremezcla a evolución das personaxes coa historia de España deste século.
Temos unha pequena información biográfica na páxina da editorial na que publica

Vicente Molina Foix

"Historia de una maestra" de Josefina Aldecoa

2007-03-08T11:22:00.000+01:00

Biografía de Josefina Aldecoa

Josefina Aldecoa e a Educación (Entrevista)

"Memorias de una geisha" de Arthur Golden

2007-03-03T11:45:00.000+01:00

En Marzo vamos a ler

"Memorias de una Geisha" de Arthur Golden

unha novela rodeada de polémica. Como sempre, a primeira información sobre ela collémola na wikipedia:

Aquí

Visualizaremos a película dirixida por Rob Marshall e que tamén está chea de controversias. Previsiblemente o día 14 de Marzo

2007-01-27T10:38:00.000+01:00

"Dublineses" de James Joyce

Neste mes de Febreiro do 2007 vamos a comenzar a ler esta obra

Enlaces interesantes pinchando aquí

paralelamente visualizaremos a película homónima de John Huston e aproveitaremos para enterarnos un pouco da biografía deste director

Unha entrevista
unha biografía interpretada

"El otoño alemán" de EUGENIA RICO

2006-12-21T18:58:00.000+01:00

En Xaneiro vamos a ler un libro de EUGENIA RICO.
É unha recomendación de Carmen Guitián
A páxina web oficial de Eugenia Rico está un pouco atrasada :-((
Na Wikipedia temos máis información e enlaces interesantes :-)) aínda que non nos falan deste libro...

"El Perfume" de Patrick Suskind

2006-11-23T11:30:00.000+01:00

Información de "El Cultural" do diario "El Mundo"

Información na Wikipedia